Içimden mi geldi bilinçdışımdan mı?

Cumartesi sabah 05.00’te uyandı Öykü. Ne yaptık ne ettiysek de yeniden uyutamadık. Hal böyle olunca saat 07.00’de kahvaltımız ile birlikte günü erkenden karşılamış olduk. Tabii Öykü’nün huzursuzlanmaları daha öğleni bulmadan başladı. Uyumak istiyordu artık. Bana da uyutmak düştüğü için sütünü verip yatağa yatırdım. Nerdeee… Bir sağa bir sola dönüyor, yine uykuya dalamıyor. Beşte kalkmış olmanın…