Hayat iki nefes arası

Yoğun Istanbul günleri içerisinde kendini her yere yetiştirmeye çalışır halde bulan ben bu hafta (Cuma-Cumartesi-Pazar) kendime bir hediye verdim. Yeter ya, dedim. Bir nefese ihtiyacım var… Hemen Neslihan Yavuzcan’ı aradım. Nefes kampına ismimi yazdırdıktan sonra kafamda dönenlerden ekstra yoruldum. Soru 1, Öykü’ye kim bakacak? Soru 2, kampın bir günü Cuma olduğu için iş yerimden izin…